Jakie produkty obejmuje EUDR? Lista towarów i kodów CN

EUDR produkty to siedem surowców podstawowych i wyroby z nich powstałe: bydło, kakao, kawa, palma olejowa, soja, kauczuk oraz drewno. Rozporządzenie (UE) 2023/1115 obejmuje je wtedy, gdy trafiają na rynek unijny lub są z niego wywożone. O tym, czy dany towar podlega przepisom, decyduje jego kod CN wskazany w załączniku I — nie sama nazwa handlowa czy branża, w której działasz.

W praktyce oznacza to, że rozporządzenie dotyka znacznie szerszego grona firm, niż mogłoby się wydawać. Producent mebli, palarnia kawy, importer opon, dystrybutor karmy dla zwierząt czy firma odzieżowa kupująca skórę — wszyscy oni mogą mieć w asortymencie towary z listy. Poniżej znajdziesz uporządkowaną listę towarów, wyjaśnienie roli kodów CN oraz to, co z tego wynika dla Twoich zakupów i umów z kontrahentami.

W skrócie

• EUDR obejmuje 7 surowców: bydło, kakao, kawa, palma olejowa, soja, kauczuk, drewno — oraz produkty pochodne wymienione w załączniku I.

  Spis treści

  Toggle

• Zakres wyznaczają kody CN, a nie nazwa produktu. Ten sam wyrób może częściowo podlegać przepisom, a częściowo nie.

• Terminy stosowania zostały przesunięte: dla dużych i średnich firm oraz podmiotów na dalszym odcinku łańcucha — od 30 grudnia 2026 r., dla mikro i małych — od 30 czerwca 2027 r.

• Weryfikacja zaczyna się od zestawienia kodów CN Twoich produktów z załącznikiem I do rozporządzenia.

• Dane środowiskowe (geolokalizacja działek, kraj pochodzenia, potwierdzenie braku wylesiania po 31.12.2020 r.) są tym, co realnie trzeba zebrać od dostawców.

Co dokładnie oznaczają „EUDR produkty”

Rozporządzenie posługuje się pojęciem „odnośnych towarów” i „odnośnych produktów”. Towary to surowce w stanie pierwotnym. Produkty to wszystko, co z tych surowców wytworzono — od czekolady po deski podłogowe.

Logika jest prosta: skoro celem przepisów jest ograniczenie wylesiania powiązanego z produkcją tych siedmiu surowców, to regulacja idzie za surowcem przez cały łańcuch. Jeśli w Twoim wyrobie jest kakao, drewno albo pochodna oleju palmowego, produkt może podlegać EUDR, nawet jeśli surowiec stanowi niewielką część składu.

Siedem surowców objętych rozporządzeniem

• Bydło — żywe zwierzęta oraz produkty pochodne.

• Kakao — ziarno i przetwory.

• Kawa — ziarno palone i niepalone.

• Palma olejowa — olej palmowy i jego pochodne.

• Soja — nasiona, śruta, olej.

• Kauczuk — kauczuk naturalny i wyroby gumowe.

• Drewno — surowiec i wyroby drzewne, w tym papier.

EUDR lista towarów: przykłady produktów pochodnych

Poniżej praktyczna lista towarów w podziale na surowce. To przykłady typowych produktów, które załącznik I obejmuje — pełny zakres zawsze potwierdza się kodem CN.

Zwróć uwagę na dwie rzeczy. Po pierwsze, w grupie „drewno” mieści się też papier i część produktów drukowanych — to zaskakuje wiele firm spoza branży drzewnej. Po drugie, pochodne oleju palmowego bywają ukryte pod nazwami chemicznymi w kosmetykach i detergentach, więc sama etykieta nie wystarczy do oceny.

EUDR kody CN: dlaczego to one przesądzają o zakresie

Kod CN (Nomenklatura scalona) to numer, którym klasyfikuje się towary w obrocie celnym w UE — pełny kod ma osiem cyfr. Załącznik I do rozporządzenia posługuje się w większości pozycjami cztero- i sześciocyfrowymi (zgodnymi z systemem HS), a tylko miejscami pełnymi kodami CN. Oznacza to, że jeśli Twój produkt mieści się w wymienionej pozycji, podlega przepisom niezależnie od dalszych cyfr kodu. To klasyfikacja celna, a nie nazwa handlowa, rozstrzyga o zakresie.

Ma to bezpośrednie konsekwencje. Dwa podobne wyroby mogą mieć różne kody CN i różny status. Zestaw mebli może zawierać elementy objęte przepisami i takie, które są poza zakresem. Dlatego pierwszym krokiem każdej analizy jest zebranie kodów CN swoich produktów — najczęściej znajdziesz je w danych celnych, na fakturach importowych albo u swojego agenta celnego.

Jak sprawdzić, czy produkt podlega EUDR — po kodzie CN

1. Wypisz kody CN wszystkich towarów, które kupujesz spoza swojego zakładu lub importujesz.
2. Porównaj je z wykazem kodów w załączniku I do rozporządzenia.
3. Przy zgodności kodu ustal, którego z siedmiu surowców dotyczy produkt.
4. Sprawdź, na którym etapie łańcucha jesteś — czy wprowadzasz produkt na rynek UE po raz pierwszy, czy przetwarzasz towar już objęty deklaracją.
5. Zapisz wynik analizy. To dokument, o który zapytają kontrahenci i organy kontrolne.

Dane środowiskowe: co realnie trzeba zebrać

Sama klasyfikacja to dopiero połowa pracy. Sednem EUDR jest wykazanie, że produkt nie pochodzi z terenów wylesionych po 31 grudnia 2020 r. i że powstał zgodnie z prawem kraju pochodzenia. Za tym stoją konkretne dane środowiskowe.

• Geolokalizacja — współrzędne działek, na których wyprodukowano surowiec (dla części mikro i małych podmiotów pierwotnych dopuszczono uproszczenia, np. adres pocztowy).

• Kraj i region pochodzenia — powiązany z klasyfikacją ryzyka danego państwa.

• Dowody legalności — potwierdzenie zgodności z przepisami kraju produkcji (użytkowanie gruntu, prawa pracownicze, prawa ludności lokalnej).

• Ślad w łańcuchu dostaw — powiązanie konkretnej partii z konkretnymi działkami.

Te dane nie służą do „raportu dla samego raportu”. Na ich podstawie oceniasz ryzyko, a wynik tej oceny decyduje, czy w ogóle możesz wprowadzić towar na rynek. Bank finansujący transakcję, duży odbiorca w łańcuchu i organ kontrolny będą pytać o te same informacje — dlatego warto zbierać je raz, porządnie, i udostępniać wielokrotnie.

Jeśli chcesz uporządkować podstawy prawne i obowiązki krok po kroku, zebraliśmy to w jednym miejscu: rozporządzenie EUDR.

Terminy i podział ról — stan na sierpień 2026

Daty stosowania przepisów zostały przesunięte na mocy rozporządzenia zmieniającego (UE) 2025/2650. Obecny harmonogram:

• 30 grudnia 2026 r. — duże i średnie firmy, a także podmioty na dalszym odcinku łańcucha i podmioty handlowe (niezależnie od wielkości) w zakresie produktów objętych wcześniejszym rozporządzeniem drzewnym.

• 30 czerwca 2027 r. — osoby fizyczne oraz mikro i małe podmioty w zakresie pozostałych produktów.

Zmiana wprowadziła też nowe kategorie uczestników łańcucha. Obowiązek złożenia oświadczenia o należytej staranności spoczywa przede wszystkim na podmiocie, który pierwszy wprowadza produkt na rynek UE. Firmy na dalszych etapach zwykle przekazują dalej numer referencyjny tej deklaracji i przechowują dane o dostawcach oraz odbiorcach przez pięć lat, zamiast tworzyć własne oświadczenia od zera.

Praktyka: najczęstsze błędy i o czym pamiętać

Typowe pomyłki:

• Zakładanie, że „to nie moja branża”, bez sprawdzenia kodów CN produktów kupowanych.

• Pomijanie papieru i wyrobów papierowych w grupie drewna.

• Ocena po nazwie handlowej zamiast po kodzie CN.

• Brak zapytań do dostawców o geolokalizację, zebrane dopiero pod presją terminu.

• Traktowanie EUDR wyłącznie jako obowiązku wobec urzędu, a nie wymogu, który postawi Ci większy kontrahent.

Checklista na start:

1. Zbierz kody CN wszystkich towarów i surowców w asortymencie.
2. Odfiltruj te zgodne z załącznikiem I.
3. Ustal swoją rolę w łańcuchu (wprowadzający, przetwórca, handlowiec, dalszy odcinek).
4. Wyślij dostawcom zapytanie o dane pochodzenia i geolokalizację.
5. Zaktualizuj umowy zakupowe o obowiązki informacyjne i odpowiedzialność za dane.
6. Ustaw sposób przechowywania dokumentacji na pięć lat.

FAQ

Które produkty obejmuje EUDR?
Produkty powiązane z siedmioma surowcami: bydłem, kakao, kawą, palmą olejową, soją, kauczukiem i drewnem. Dokładny zakres wyznaczają kody CN w załączniku I do rozporządzenia.

Czym są kody CN w EUDR i dlaczego są ważne?
Kod CN to numer klasyfikacji celnej (załącznik I wskazuje pozycje cztero-, sześcio- i ośmiocyfrowe). Rozporządzenie wskazuje konkretne kody, więc to one — nie nazwa handlowa — przesądzają, czy dany produkt podlega przepisom.

Czy papier podlega EUDR?
Tak, papier, masa celulozowa i część wyrobów papierowych należą do grupy drewna. To jeden z najczęściej pomijanych obszarów przez firmy spoza branży drzewnej.

Od kiedy trzeba stosować przepisy?
Według stanu na sierpień 2026 r.: duże i średnie firmy oraz podmioty na dalszym odcinku łańcucha — od 30 grudnia 2026 r., mikro i małe — od 30 czerwca 2027 r.

Czy EUDR dotyczy tylko importerów?
Nie. Obowiązki dotyczą różnych uczestników łańcucha — wprowadzających na rynek, przetwórców, handlowców i podmiotów na dalszym odcinku. Zakres zadań zależy od Twojej roli.

Co jeśli produkt zawiera objęty surowiec tylko w małej ilości?
Decyduje kod CN, a nie udział procentowy surowca. Jeśli kod Twojego wyrobu jest w załączniku I, produkt podlega przepisom nawet przy niewielkiej zawartości surowca. Działa to też w drugą stronę — wyrób sklasyfikowany pod kodem spoza załącznika nie podlega EUDR, mimo że zawiera objęty surowiec (przykład: książki drukowane).

Ustalenie, czy Twoje produkty podlegają EUDR, sprowadza się do trzech rzeczy: zestawienia kodów CN z załącznikiem I, przypisania ich do jednego z siedmiu surowców i określenia Twojej roli w łańcuchu. Dopiero potem wchodzą dane środowiskowe — geolokalizacja, pochodzenie i legalność — które trzeba pozyskać od dostawców i przechowywać. Im wcześniej zrobisz mapowanie asortymentu, tym mniej nerwowo będzie wyglądać końcówka 2026 roku.

Jeśli chcesz sprawdzić, które z Twoich produktów podlegają przepisom i jak poukładać dane od dostawców, zajrzyj do naszego opracowania na temat rozporządzenia EUDR — znajdziesz tam uporządkowany punkt wyjścia do analizy własnego asortymentu.